เมื่อถึงวันนึง ตัวเราเองได้หันมามองแล้วถามใจของเราเองว่า จะเป็นอย่างนี้อีกนานไหม ทั้งๆ ที่รู้ว่า การอยู่กับอะไรบางสิ่งบางอย่างนานๆ แล้วไม่มีอะไรดีขึ้น มัน นรกขนาดไหน
ไปไหน ไปไม่ ไม่ไป ไกลๆ ฉิบหาย ไปไหน ไกลไกล ไปไหม ไม่มีเวลา ไปเถอะ ไปไหน ไปได้ ไปซะ ตามสะบาย ไปไหน ไหไป ไปนา หาเหา มีเงา เสาโต จะดูงู ดูอะไร ไปไสมา จะไปไหม ไปไม่ไป นั่งจ่อมจม
เออจะไปไหม เออ ลุกสิ สุกสิวะ เก้าโมง ไปไหม ไปไปไปไป ไม่ไม่ไม่
นั่งทำตะเกียบอะไร
ตะเกียบไม่ได้ ได้แต่หอก
น่ากลัว น่ากลัว
เอ้อ ตกลงไปไหม ไม่ไปช่างมึง
กูจะไป กูจะไป
ห้าโมงแล้ว ยังใส่กางเกงในตัวเก่าเมื่อสามวันที่ผ่านมา
ไม่ไป ไม่ไป ไม่ฟัง
จะไปไหม
เฮ้อ
ไปสิวะ
• แสดงความคิดเห็น | ^ Back To Top